BSA: Η ιστορία της

Η BSA δεν είναι απλά μια ακόμη βρετανική μάρκα.

Ήταν, για δεκαετίες, η μεγαλύτερη κατασκευάστρια μοτοσυκλετών στον κόσμο. Μία στις τέσσερις μοτοσυκλέτες που πουλήθηκαν παγκοσμίως στα '50s είχε το λογότυπο με τα τρία τουφέκια.

Και μετά;

Χάθηκε.

Από όπλα σε ποδήλατα

Η ιστορία ξεκινά τον Ιούνιο του 1861 στο Birmingham. Δεκατέσσερις οπλοποιοί αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να ιδρύσουν μια εταιρεία: την Birmingham Small Arms Company, BSA για συντομία.

Το εργοστάσιο στήθηκε στο Small Heath, σε μια έκταση 25 στρεμμάτων στην Armoury Road, και θα έμενε εκεί για πάνω από έναν αιώνα. Τα πρώτα χρόνια έφτιαχναν τουφέκια, πολλά τουφέκια. Το 1863 έκλεισαν συμφωνία με το τουρκικό ναυτικό για 20.000 κομμάτια.

Όμως το business model της βιομηχανίας όπλων είναι: "δουλειά υπάρχει όταν υπάρχει πόλεμος ή φόβος για πόλεμο."

Το 1879, χωρίς μεγάλες συγκρούσεις στον ορίζοντα, τα συμβόλαια δεν έρχονταν μέσα στην BSA. Οι μηχανές του εργαστασίου σταμάτησαν.

Τι κάνεις όμως όταν ξέρεις να φτιάχνεις μεταλλικά πράγματα με ακρίβεια αλλά κανείς δεν θέλει τα όπλα που ξέρεις να φτιάχνεις;

Τι θα έλεγες να...φτιάχνεις ποδήλατα;

Το 1880 η BSA λοιπόν, στράφηκε στα ποδήλατα, και το έκανε με τέτοια επιτυχία που παρέμεινε στον χώρο για σχεδόν 80 χρόνια

Αλλά τα ποδήλατα ήταν απλά ένα βήμα στην ιστορία της.

Από ποδήλατα σε μοτοσυκλέτες

Η πρώτη μοτοσυκλέτα

Το 1903 η BSA ιδρύει τμήμα μοτοσυκλετών. Πειραματίζονται, δοκιμάζουν, αποτυγχάνουν.

Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής έρχεται το 1910. Ένα single-cylinder μηχανάκι 499 κυβικών, 3½ ίππων, με ιμάντα κίνησης. Τιμή £50, ή £56 αν ήθελες και συμπλέκτη. Για την εποχή, σοβαρά λεφτά.

Παρουσιάστηκε στην Olympia Show το 1910 και ξεπούλησε αμέσως. Το ίδιο έγινε το 1911, το 1912, το 1913. Η BSA είχε βρει τη φόρμουλα.

Και τότε ήρθε ο πόλεμος.

Πρώτος Παγκόσμιος

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν καταστροφή για την ανθρωπότητα, αλλά ευκαιρία για τη BSA. Η εταιρεία παρήγαγε 1,5 εκατομμύριο τουφέκια και 145 πολυβόλα Lewis για τον βρετανικό στρατό.

Οι μοτοσυκλέτες έπαιξαν κρίσιμο ρόλο. Οι dispatch riders, οι αγγελιοφόροι του μετώπου, χρησιμοποιούσαν μοτοσυκλέτες για να μεταφέρουν μηνύματα όταν οι τηλεγραφικές γραμμές είχαν κοπεί.

Τα τυποποιημένα μοντέλα ήταν Douglas 2¾ ίππων και Triumph 3½ ίππων, αλλά η BSA είχε τη θέση της.

Μέχρι το τέλος του πολέμου, περίπου 750.000 μοτοσυκλέτες είχαν κατασκευαστεί παγκοσμίως για στρατιωτική χρήση.

Ο Μεσοπόλεμος και η σειρά Sloper

Μετά τον πόλεμο η BSA επέστρεψε στην πολιτική παραγωγή. Το 1919 παρουσίασε το Model E.

Αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον ξεκίνησε το 1927 με τη σειρά Sloper.

Το όνομα προήλθε από τον κεκλιμένο κινητήρα που έδινε χαμηλότερο κέντρο βάρους και καλύτερη ισορροπία. Ο κινητήρας ήταν ένα single 493 κυβικών OHV, με twin-port κεφαλή. Η Sloper παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1935.

Gold Star

Το όνομα Gold Star προήλθε από έναν αγώνα. Ο Wal Handley πέτυχε γύρο 100 mph στην πίστα Brooklands, κάτι που του χάρισε ένα χρυσό αστέρι, το "Gold Star" που δίνονταν σε όσους ξεπερνούσαν τα 100 μίλια.

Η BSA πήρε το όνομα και το έδωσε στο πιο εμβληματικό της μοντέλο.

Η M24 Gold Star του 1939 είχε κύλινδρο και κεφαλή από αλουμίνιο, κάθε μηχανή δοκιμαζόταν ξεχωριστά στον πάγκο και στον δρόμο, και τα αποτελέσματα δίνονταν στον αγοραστή.

Μετά τον πόλεμο, η Gold Star DBD έγινε η απόλυτη επιλογή για αγώνες Clubman's TT.

Σήμερα, οι Gold Star είναι από τα πιο περιζήτητα συλλεκτικά, όχι μόνο για την ιστορία τους αλλά επειδή εξακολουθούν να είναι φανταστικές για οδήγηση.

Δεύτερος Παγκόσμιος

Αν ο Πρώτος Παγκόσμιος ήταν ευκαιρία, ο Δεύτερος ήταν ακόμη μια ευκαιρία για την εταιρεία.

Η BSA M20 σχεδιάστηκε από τον Val Page ως βαρύ μοντέλο με δυνατότητα sidecar αλλά το War Office δεν εντυπωσιάστηκε. Σχεδόν απέρριψαν τη μηχανή το 1936.

Αλλά η BSA επέμεινε, τροποποίησε, βελτίωσε. Μέχρι το 1942 η M20 είχε τυποποιηθεί και γινόταν η ραχοκοκαλιά της στρατιωτικής επικοινωνίας.

Οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί. 126.000 M20 κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάνοντάς την την πιο παραγόμενη μοτοσυκλέτα του Β' Παγκοσμίου. Όλες, κυριολεκτικά όλες, μπήκαν σε ενεργό υπηρεσία. Από τη Νορμανδία μέχρι την Ινδία.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: BSA M20

• Κινητήρας: 500cc single-cylinder, side-valve
• Συμπίεση: Χαμηλή (έμφαση στη ροπή)
• Κιβώτιο: 3 σχέσεων
• Σχεδιαστής: Val Page
• Παραγωγή WWII: 126.000 μονάδες

Στις 19 Νοεμβρίου 1940 συνέβη κάτι τραγικό. Αεροπλάνα της Luftwaffe βομβάρδισαν το εργοστάσιο. Δύο βόμβες κατέστρεψαν το νότιο άκρο του κτηρίου. πάνω απο 5ο εργάτες σκοτώθηκαν, πάνω απο 80 τραυματίστηκαν και εκατοντάδες μηχανήματα καταστράφηκαν.

Η φωτιά έσβησε μετά από έξι εβδομάδες. Η παραγωγή επανήλθε σε τρεις μήνες.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η BSA παρήγαγε περίπου το 50% των τουφεκιών της Βρετανίας, με αιχμή παραγωγής 12.000-15.000 όπλα τον μήνα.

Η χρυσή εποχή (1945-1965)

Μετά τον πόλεμο, η BSA μπήκε στη χρυσή της εποχή.

Τον Σεπτέμβριο του 1946 παρουσίασε την A7 Star Twin, ένα twin 495 κυβικών που σχεδιάστηκε από τους Val Page, Herbert Parker και David Munro. Έβγαζε 26 ίππους, έπιανε 85 mph, και ήταν η απάντηση της BSA στην Triumph Speed Twin.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: BSA A7 Star Twin

• Κινητήρας: 495cc twin OHV
• Διαστάσεις: 62x82mm
• Ισχύς: 26 bhp
• Τελική: 85 mph
• Κιβώτιο: 4 σχέσεων
• Βάρος: 166 kg

Το 1952 ο Gene Thiessen πέτυχε ρεκόρ ταχύτητας Class C με A7, 123.69 mph two-way.

Το 1950 ήρθε η A10 Golden Flash, σχεδιασμένη από τον Bert Hopwood. Ένα twin 646 κυβικών που θα γινόταν η βάση για μια ολόκληρη οικογένεια μοντέλων.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: BSA A10 Golden Flash

• Κινητήρας: 646cc twin OHV
• Διαστάσεις: 70x84mm
• Ισχύς: 35 bhp (βασικό), 46 bhp (Super Rocket)
• Συμπίεση: 7.25:1
• Σχεδιαστής: Bert Hopwood
• Παραγωγή: 1950-1963

Η Super Flash έβγαζε 40 ίππους, η Super Rocket 46. Με πακέτο tuning, μπορούσες να φτάσεις τους 50.

Και μετά ήρθε η Bantam.

Bantam: Η μοτοσυκλέτα του λαού

Η ιστορία της Bantam είναι από τις πιο ειρωνικές της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας.

Το σχέδιο ήταν γερμανικό. DKW RT125, ακριβώς. Μετά τον πόλεμο, ως πολεμικές αποζημιώσεις, οι Βρετανοί πήραν τα σχέδια και τα χρησιμοποίησαν.

Η BSA απλά αντέστρεψε το σχέδιο, κάνοντας mirror image, για να έχει το λεβιέ ταχυτήτων στα δεξιά όπως ήταν το βρετανικό στάνταρ.

Η D1 κυκλοφόρησε το 1948 εκτός Βρετανίας, το 1949 στη Βρετανία. Τιμή £60 συν φόρο.

Δίχρονος κινητήρας 125 κυβικών, unit construction, 3 ταχύτητες, τηλεσκοπικά μπροστινά αλλά χωρίς πίσω ανάρτηση αρχικά. Χρώμα Mist Green με πάνελ ελεφαντόδοντου στο ρεζερβουάρ.

Η Bantam έγινε η μοτοσυκλέτα του λαού. Το Post Office αγόρασε χιλιάδες για τους ταχυδρόμους του. Η παραγωγή έφτασε τις 400 μονάδες την εβδομάδα. Συνολικά κατασκευάστηκαν κάπου μεταξύ 350.000 και 500.000, οι πηγές διαφωνούν.

Η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι το 1971, με τον κινητήρα να φτάνει τελικά τα 173 κυβικά.

Η εξαγορά της Triumph

Το 1951 η BSA αγόρασε την Triumph από τον Jack Sangster για £2,5 εκατομμύρια.

Ο Sangster είχε ήδη πουλήσει την Ariel στη BSA το 1944. Τώρα πούλαγε και την Triumph, παίρνοντας το 10% των εσόδων και μια θέση στο διοικητικό συμβούλιο. Αργότερα, το 1956, θα γινόταν πρόεδρος της BSA.

Με αυτή την εξαγορά, η BSA έγινε "η μεγαλύτερη κατασκευάστρια μοτοσυκλετών στον κόσμο."

Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα.

Ο Edward Turner, ο θρυλικός σχεδιαστής της Triumph Speed Twin, δεν ήθελε καμία ανάμειξη της BSA στην Triumph. Επίσης ήταν γνωστός για το ότι ήταν ευέξαπτος και αυταρχικός.

Μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1963, κράτησε τη BSA μακριά από την Triumph. Οι δύο μάρκες λειτουργούσαν ως ξεχωριστές οντότητες με ξεχωριστά δίκτυα αντιπροσώπων.

Οι άνθρωποι της BSA

Η BSA είχε μερικούς από τους σημαντικότερους μηχανικούς της βρετανικής μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας.

Val Page (1891-1978) θεωρείται από πολλούς "ο μεγαλύτερος σχεδιαστής μοτοσυκλετών της Βρετανίας." Δούλεψε σε JAP, Ariel, Triumph, BSA, και πάλι Ariel. Σχεδίασε την Empire Star, την Gold Star, την M20, την A7. Αργότερα, στην Ariel, σχεδίασε την Leader, ένα δίχρονο twin με monocoque σχεδιασμό.

Bert Hopwood (1908-1996) είχε μια καριέρα που τον πέρασε από την Ariel, στην Triumph, στη Norton, στη BSA, ξανά στη Norton, και ξανά στη BSA-Triumph. Σχεδίασε τον κινητήρα Norton Dominator, την A10 Golden Flash, και αργότερα την BSA Rocket 3 / Triumph Trident.

Όταν πρότεινε μια έκδοση του Trident με 84 ίππους για παραγωγή, η εταιρεία αρνήθηκε. Το 1981 έγραψε το βιβλίο "Whatever Happened to the British Motor Cycle Industry", μια ειλικρινής (και πικρή) αποτίμηση.

Edward Turner ήταν ο εγκέφαλος πίσω από την Triumph Speed Twin του 1937. Το 1956 έγινε Chief Executive του automotive division της BSA. Το 1960 επισκέφτηκε την Honda και κατάλαβε τι ερχόταν, αλλά η εταιρεία δεν άκουσε.

Jeff Smith: Ο πρωταθλητής

Αν η BSA είχε έναν ήρωα στους αγώνες, αυτός ήταν ο Jeff Smith.

Γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1934, προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος στη BSA το 1952. Το 1954 έκανε ντεμπούτο στο Dutch GP και κέρδισε. Τερμάτισε 3ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Το 1955 κέρδισε το Scottish Six Days Trial και το British Motocross Championship.

Το 1964 και το 1965 κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500cc Motocross. Με BSA B44 Victor, φυσικά.

Μεταξύ 1953 και 1971, ο Jeff Smith κέρδισε περισσότερους τίτλους από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη πριν ή μετά από εκείνον. Δύο βρετανικά πρωταθλήματα trials, τέσσερις νίκες στο Motocross des Nations, πολλαπλά χρυσά μετάλλια ISDT.

Το 1970 τιμήθηκε με MBE, το 2000 μπήκε στο AMA Hall of Fame.

Η A65 και η εποχή των unit twins

Το 1962 η BSA παρουσίασε την A50 (500cc) και την A65 (650cc), τα νέα unit-construction twins που σχεδίασαν ο Bob Fearon και ο Bert Perrigo.

Η A65 είχε δύο εκδόσεις: A65T Thunderbolt με ένα καρμπυρατέρ και A65L Lightning με δύο. Και οι δύο είχαν μεγάλη διανομή στις ΗΠΑ.

Υπήρχε και η A70, μια stroked έκδοση 750 κυβικών με 52 ίππους και τελική 120 mph. Κατασκευάστηκαν μόνο 202 για λόγους homologation αγώνων.

Τα unit singles ήταν εξίσου σημαντικά. Η C15 ήρθε το 1958, η B40 το 1960. Η B44 Victor (441cc) ήταν η μηχανή του Jeff Smith. Η B50 (500cc) του 1971 ήταν η τελευταία της σειράς.

Και τότε ήρθαν οι Ιάπωνες

Το 1965 η Honda παρουσίασε την CB450 DOHC. Η Triumph και η BSA δεν ανησύχησαν ιδιαίτερα. Οι Ιάπωνες έφτιαχναν μικρές μηχανές, η αγορά των μεγάλων κυβικών θεωρούνταν ασφαλής.

ΣΟΚ για τους Βρετανούς

Τον Οκτώβριο του 1968, στο Tokyo Motor Show, η Honda ανακοίνωσε την CB750 και μετά από έναν χρόνο την παρουσίασε στη Βρετανία, στο Brighton.

Οι Ιάπωνες μόλις είχαν σοκάρει, εκτός από τους Βρετανούς και ολόκληρο τον κόσμο!

Η CB 750 θεωρείται μέχρι και σήμερα η πρώτη μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής με τα χαρακτηριστικά ενός superbike!

Τα χαρακτηριστικά της ήταν εξωπραγματικά για την εποχή!

• Κινητήρας
  • Inline-four (τετρακύλινδρος σε σειρά)
  • Κυβισμός: 736 cc
  • Εκκεντροφόρος: SOHC
  • Ισχύς: 67 ίπποι
• Μετάδοση
  • Κιβώτιο 5 σχέσεων
  • Ομαλή και αθόρυβη λειτουργία σε σχέση με τους ανταγωνιστές
• Επιδόσεις
  • Τελική ταχύτητα: πάνω από 200 km/h
  • Εξαιρετική επιτάχυνση για street μοτοσυκλέτα παραγωγής

Τεχνολογικές Καινοτομίες

• Μπροστινό δισκόφρενο
  • Πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα παραγωγής
  • Τεράστια βελτίωση στην πέδηση και την ασφάλεια
• Ηλεκτρική μίζα
  • Τέλος στο kick start για καθημερινή χρήση
• Αξιοπιστία
  • Λιγότεροι κραδασμοί
  • Μεγαλύτερα διαστήματα χρήσης (σε χιλιόμετρα ή χρόνο) ανάμεσα στα προγραμματισμένα σέρβις
  • Σημαντικά λιγότερες βλάβες από τις ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες της εποχής

Το κερασάκι στην τούρτα; Η τιμή της ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τις βρετανικές.

Τέσσερις εβδομάδες πριν την παρουσίαση της CB750, η BSA είχε παρουσιάσει την Rocket 3.

Η Rocket 3 ήταν μια τρικύλινδρη 740 κυβικών, 58 ίππων, σχεδιασμένη στην Triumph με τον κινητήρα να τρέχει από το 1965. Η BSA έκδοση είχε κεκλιμένους κυλίνδρους και τετράγωνο ρεζερβουάρ από την Ogle Design που πρόσθεσε 18 κιλά βάρος και καθυστέρησε την παραγωγή 18 μήνες.

Η CB750 έκανε τη Rocket 3 να φαίνεται αντίκα!

Δηλαδή, τη στιγμή που η Honda CB750 εμφανίστηκε στη βιτρίνα, η BSA Rocket 3 που είχε μόλις κυκλοφορήσει έδειχνε σαν να ανήκει σε μια άλλη παλιά εποχή.

(Μου θυμίζει την ιστορία που εξελίχθηκε μετά από πολλά χρόνια μεταξύ της Blackberry και της Apple όπου όταν βγήκε το πρώτο iphone, η blackberry είχε βγάλει μόλις το νέο και ανανεωμένο της μοντέλο...πάλι με κουμπιά.)

Η πτώση

Τα προβλήματα δεν ήταν μόνο η ιαπωνική εμπορική εισβολή.

Η BSA είχε εσωτερικά προβλήματα που σωρεύονταν εδώ και χρόνια.

Οι ίδιες εργαλειομηχανές χρησιμοποιούνταν για πάνω από 20 χρόνια. Φθαρμένες, ανακριβείς. Η ποιότητα είχε πέσει. Υπήρχαν τα περίφημα "Friday afternoon bikes", μοτοσυκλέτες που συναρμολογήθηκαν Παρασκευή απόγευμα όταν κανείς δεν είχε κέφι.

Το 1962 η McKinsey πρότεινε αναδιοργάνωση. Η υλοποίηση άρχισε το 1969. Επτά χρόνια καθυστέρηση.

Και μετά ήταν οι διαρροές λαδιών.

Το πρόβλημα ήταν τεχνικό.
Οι Βρετανοί χρησιμοποιούσαν vertical split crankcase, ενώ οι Ιάπωνες είχαν περάσει σε horizontal split, όπου το λάδι κάθεται στο κάτω μέρος σαν μπολ. Με φθαρμένα μηχανήματα και ανακριβείς ανοχές, οι διαρροές ήταν αναπόφευκτες.

Vertical Split vs Horizontal Split Crankcase

Το crankcase (στροφαλοθάλαμος) είναι το "σώμα" του κινητήρα που κρατάει μέσα το λάδι και τα γρανάζια.

• Vertical Split (Κάθετος χωρισμός - Βρετανοί): Φαντάσου ένα σάντουιτς που το κόβεις όρθιο στη μέση. Το μοτέρ αποτελείται από δύο μεγάλα κομμάτια (αριστερό και δεξί) που ενώνονται κάθετα.
  • Το πρόβλημα: Το λάδι μέσα στον κινητήρα "κάθεται" στον πάτο. Εκεί ακριβώς, στο χαμηλότερο σημείο, βρίσκεται η γραμμή ένωσης των δύο κομματιών.
    
    Αν η ένωση δεν είναι τέλεια (που δεν ήταν, λόγω παλιών μηχανημάτων), η βαρύτητα σπρώχνει το λάδι να βγει από την κάτω σχισμή.
    
    Όπως στάζει η κέτσαπ και η μουστάρδα στο σάντουιτς! 😄
    
    Επιπλέον, οι κραδασμοί των μονοκύλινδρων/δικύλινδρων BSA "άνοιγαν" σιγά-σιγά αυτή την ένωση.
• Horizontal Split (Οριζόντιος χωρισμός - Ιάπωνες): Φαντάσου ένα κουτί με καπάκι. Το μοτέρ χωρίζεται σε πάνω και κάτω κομμάτι.
  • Το πλεονέκτημα: Το κάτω μέρος είναι σαν ένα ενιαίο μπολ (λεκάνη). Το λάδι κάθεται μέσα στο μπολ και δεν υπάρχει καμία ένωση στο κάτω μέρος για να στάξει. Οι ενώσεις βρίσκονται ψηλότερα, μακριά από το σημείο που λιμνάζει το λάδι.

Το μοιραίο λάθος

Το BSA Ariel 3

Ενώ η εταιρεία χρειαζόταν επειγόντως μια νέα μοτοσυκλέτα, η διοίκηση τότε σπατάλησε εκατομμύρια λίρες στην ανάπτυξη του Ariel 3 (1970), ενός περίεργου τρίκυκλου scooter 50cc που έγειρε στις στροφές.

Ήταν μια εμπορική καταστροφή που στέρησε από το τμήμα μοτοσυκλετών τους πόρους που χρειαζόταν για να απαντήσει στη Honda.

Καληνύχτα σας και καλό ξημέρωμα.

Η αρχή του τέλους

Το 60% της παραγωγής της Triumph εξαγόταν. Το 80% της BSA.

Όταν οι Ιάπωνες χτύπησαν, χτύπησαν σκληρά.

Το 1969 η Triumph και η BSA είχαν το 50% της αμερικανικής αγοράς στα 500+ κυβικά.

Το 1970 ο Dick Mann κέρδισε το Daytona 200 με Honda CR750. Ήταν η αρχή.

Το 1971 ο ίδιος Dick Mann κέρδισε πάλι το Daytona, αυτή τη φορά με BSA Rocket 3. Δεύτερος ο Gene Romero με Triumph Trident, τρίτος ο Don Emde με BSA Rocket 3. Ήταν η τελευταία λάμψη.

Το 1971 η BSA είχε trading loss £3 εκατομμύρια (το ποσό αυτό σήμερα αντιστοιχεί σε πάνω από £45-50 εκατομμύρια). Στα τέλη του '71 ήταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας.

NVT: Η απελπισμένη λύση

Τον Ιούλιο του 1973 η κυβέρνηση παρενέβη. Η BSA-Triumph συγχωνεύτηκε με τη Norton-Villiers για να δημιουργηθεί η Norton Villiers Triumph, NVT.

Το όνομα BSA δεν συμπεριλήφθηκε, παρά την αναγνωρισιμότητά του.

Η χρηματοδότηση ήταν £4.87 εκατομμύρια. Ο πρόεδρος, Dennis Poore, ήθελε να κλείσει το εργοστάσιο του Meriden και να συγκεντρώσει την παραγωγή στο Small Heath και το Wolverhampton.

Οι εργάτες του Meriden αντιστάθηκαν. Το 1974 κατέλαβαν το εργοστάσιο.

Τον Ιούνιο του 1974, η κυβέρνηση των Συντηρητικών του Ted Heath έπεσε. Η κυβέρνηση Wilson που ακολούθησε αποκατέστησε τις επιδοτήσεις και στήριξε έναν συνεταιρισμό εργαζομένων στο Meriden με £4.95 εκατομμύρια.

Τον Σεπτέμβριο του 1975 το εργοστάσιο του Wolverhampton μπήκε σε πτώχευση. Τον Οκτώβριο έκλεισε, 1.600 απολύσεις.

Τον Φεβρουάριο του 1976 έκλεισε και το Small Heath.

Η ειρωνεία; Το Meriden, που ήταν προγραμματισμένο να κλείσει πρώτο, επιβίωσε χάρη στον συνεταιρισμό.

Το 1978 η NVT ρευστοποιήθηκε.

Η ιστορία όμως δεν τελείωσε εκεί.

Προσπάθεια αναγέννησης

• Το 1978, όταν η NVT ρευστοποιήθηκε, μια νέα εταιρεία, η B.S.A. Company Limited, αγόρασε τα δικαιώματα από τη Manganese Bronze Holdings.
• Τον Οκτώβριο του 2016 ο όμιλος Mahindra αγόρασε τη BSA για £3.4 εκατομμύρια μέσω της θυγατρικής Classic Legends.
• Το 2021 ανακοινώθηκε η νέα BSA Gold Star 650. Κινητήρας 652 κυβικών, υδρόψυκτος, σχεδιασμός εμπνευσμένος από τη Gold Star των '50s και '60s. Κατασκευή στην Ινδία.

Το 2024 κυκλοφόρησε στην Ινδία με τιμή 2.99 lakh ρουπίες, ελαφρώς φθηνότερη από τη Royal Enfield Interceptor 650.

Σήμερα

Η BSA ακολουθεί το δρόμο της Royal Enfield και της Triumph χρησιμοποιώντας την ιστορία της. Αυτό είναι το πιο ακριβό της κληροδότημα άλλωστε.

Αν η νέα Gold Star καταφέρει να πείσει τους νέους αναβάτες και δυνητικούς αγοραστές, τότε η Birmingham Small Arms θα έχει πετύχει ακόμα μια δύσκολη αποστολή στην ιστορία της. ΜΚ

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)