Hirotake Arai: Ο δημιουργός της Arai

Ο άνθρωπος που θυσίασε την ομορφιά, για την ασφάλεια των μοτοσυκλετιστών

Πάντα ήθελα να έχω ένα Arai. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να κοιτάζει κράνη σε βιτρίνες, το Arai ήταν εκεί, στην κορυφή της λίστας.

Αλλά δεν μου έκανε καλή εφαρμογή 2-3 φορές που τα δοκίμασα. Έτσι κατέληγα σε SHOEI όταν είχα τα χρήματα και σε ποιο οικονομικά HJC κράνη όταν είχα λιγότερα χρήματα. 😄

Δεκαετία 90.

Στα 16 μου κυκλοφορούσα με ένα Bell του πατέρα μου. Μου το είχε δώσει, λέει, για να μην κυκλοφορώ χωρίς κράνος.

Εννοείται ότι δεν μου έκανε στο μέγεθος και ότι μου κολυμπούσε στο κεφάλι. Εννοείται ότι μου είχε πέσει άπειρες φορές στο έδαφος. Εννοείται ότι μου προστάτευε εξαιρετικά τον αγκώνα που το κρέμαγα όταν οδηγούσα. Εννοείται ότι δεν ήμουν ο μόνος που το έκανε.

Ίσως να ήμουν και σαν την μύγα μες στο γάλα και μόνο που το κουβαλούσα μαζί μου!

Εννοείται...ότι χάθηκαν πολλά παιδιά τότε σε δυστυχήματα 🙁.

Οι εποχές άλλαξαν. Ευτυχώς!

Με ακούτε εσείς οι λίγοι που συνεχίζετε να μην φοράτε κράνος;

Φορέστε το ρε σεις. Όπως φοράτε το παντελόνι σας πριν βγείτε από το σπίτι.

Σας παρακαλώ.

Πάντα όμως υπήρχε αυτή η κάψα για τα Arai.

Αυτό που δεν ήξερα τότε και ίσως ούτε και τα παιδιά οι πωλητές, είναι ότι η Arai φτιάχνει διαφορετικά σχήματα εσωτερικού κελύφους για διαφορετικές αγορές:

• Long Oval για πιο μακρόστενα κεφάλια (κυρίως Β. Αμερική),
• Intermediate Oval που είναι το πιο κοινό, και
• Round Oval για πιο στρογγυλά κεφάλια (κυρίως Ασία).

Στην Ευρώπη τα κεφάλια μας ποικίλλουν, γι' αυτό υπάρχει το custom fitting, το οποίο δεν ήξερα καν ότι υπάρχει...μέχρι την έρευνα που έκανα για αυτό το άρθρο.

Βρήκα ότι υπάρχουν εξουσιοδοτημένα καταστήματα της Arai που μπορούν να προσαρμόσουν το εσωτερικό ακριβώς στα μέτρα μου. Custom fitting. Σαν να πηγαίνεις σε ράφτη για κοστούμι, αλλά για το κεφάλι σου.

Ίσως το επόμενο να είναι Arai τελικά. Η τσέπη θα αποφασίσει.

Αλλά γιατί αυτή η μάρκα έχει αυτή την αίγλη χρόνια; Γιατί όλοι τη τοποθετούν στις καλύτερες μάρκες κράνους, αν όχι η καλύτερη;

Η απάντηση κρύβεται σε ένα όνομα.

Hirotake Arai.

Το καπελάδικο

Η ιστορία ξεκινάει το 1900, στο Kyobashi του Τόκιο.

Ο Yuichiro Arai, ο πατέρας του Hirotake, άνοιξε ένα μικρό καπελάδικο, το Arai Hat Shop (新井帽子店 - Κατάσtημα καπέλων Arai).

Καπέλα. Όχι κράνη για μοτοσυκλέτες. Καπέλα.

Τριάντα χρόνια αργότερα, το 1930, ο γιος του ο Hirotake ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά η Ιαπωνία του 1930 δεν ήταν η Ιαπωνία του 1900. Ο κόσμος άλλαζε. Οι πολιτικές εντάσεις κλιμακώνονταν.

Και ο Hirotake είδε μια ευκαιρία, ή μάλλον μια ανάγκη: προστατευτικά κράνη για τον Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Στρατό.

Από το 1934 μέχρι το 1945, η μικρή οικογενειακή επιχείρηση έφτιαχνε στρατιωτικά κράνη.

Η εισβολή στην Κίνα, ο Δεύτερος Σινο-Ιαπωνικός Πόλεμος, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Χρόνια σκοτεινά. Χρόνια που άλλαξαν τον κόσμο.

Πριν τελειώσει ο πόλεμος όμως, κάπου στο 1937 ο Hirotake πήρε μια απόφαση που θα καθόριζε το μέλλον της εταιρείας. Μετέφερε το εργοστάσιο στην Omiya, στην επαρχία Saitama.

Γιατί εκεί; Ήταν μια αγροτική περιοχή, μακριά από τους στόχους των βομβαρδισμών, και είχε και ένα ιερό κοντά. Επίσης είχε χώρο για μεγάλης κλίμακας παραγωγή, γιατί ο στρατός ήθελε κράνη. Πολλά κράνη.

Αλλά ο Hirotake δεν ήθελε απλά να χτίσει ένα εργοστάσιο. Ήθελε να χτίσει μια κοινότητα. Οι εργάτες του δεν ήταν απλοί υπάλληλοι. Εκπαιδεύονταν σαν τεχνίτες παραδοσιακών ιαπωνικών σπαθιών, σαν κατασκευαστές Katana. Πειθαρχία, ακρίβεια, τιμή.

Και τότε ήρθε η ήττα της Ιαπωνίας.

Μεταπολεμική Ιαπωνία

Αύγουστος 1945. Η Ιαπωνία συνθηκολογεί. Η χώρα είναι κατεστραμμένη, κατεχόμενη, ταπεινωμένη.

Τι κάνει ένας κατασκευαστής στρατιωτικών κρανών όταν δεν υπάρχει πια στρατός;

Pivot (1)

Ο Hirotake προσαρμόστηκε κάνοντας Pivot.

Στα τέλη της δεκαετίας του '40, ίδρυσε την Arai Sewing Machine Company.

Ραπτομηχανές; Όχι ακριβώς. Η εταιρεία έφτιαχνε T-shirts και φόρμες εργασίας για την κατεχόμενη και φτωχή Ιαπωνία. Έπρεπε κάπως να επιβιώσει.

Αλλά ο Hirotake ήταν και μοτοσυκλετιστής.

Όχι απλά κάποιος που του άρεσαν οι μοτοσυκλέτες. Ήταν ενεργός αναβάτης off-road σε μια εποχή που δεν υπήρχαν καν δρόμοι στην Ιαπωνία, μόνο λασπωμένα μονοπάτια.

Στην Ιαπωνία του 1930 και του 1940, το να είσαι μοτοσυκλετιστής δεν ήταν κάτι κοινό. Ήταν κάτι διαφορετικό. Μια μικρή επανάσταση σε μια εξαιρετικά συντηρητική κοινωνία.

Και στην Ιαπωνία του 1950, αν ήθελες κράνος για τη μοτοσυκλέτα σου, είχες ένα μεγάλο πρόβλημα: δεν υπήρχε τίποτα αξιόλογο στην αγορά.

Ο Hirotake φημολογείται ιστορικά ότι δεν ήταν απλά απογοητευμένος. Ήταν εξοργισμένος. Δεν υπήρχε ούτε ένα κράνος που να θεωρούσε άξιο να προστατεύσει το δικό του κεφάλι.

Η λύση; Φτιάξτο το μόνος σου.

Ίδρυση της Arai Helmets

Pivot (2)

Το 1950, ο Hirotake ίδρυσε την Arai Hirotake Shoten Co. Ltd. και ξεκίνησε την παραγωγή κρανών μοτοσυκλέτας.

Τα πρώτα κράνη έφεραν τα αρχικά "H.A." (Hirotake Arai). Την ίδια χρονιά πήρε την πιστοποίηση JIS (#1627) για βιομηχανικά κράνη ασφαλείας.

Η πρώτη σχεδίαση

Εξωτερικό κέλυφος από FRP (fiber-reinforced plastic) με εσωτερική επένδυση από φελλό. Ακούγεται πρωτόγονο σήμερα, αλλά για την εποχή ήταν καινοτομία.

Το 1952, η παραγωγή κρανών μοτοσυκλέτας ξεκίνησε επίσημα, με πιστοποίηση JIS. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα: δεν υπήρχαν μηχανήματα δοκιμών.

Τι έκανε ο Hirotake; Χρησιμοποίησε την πίσω αυλή του εργοστασίου και έριχνε σιδερένιες μπάλες πάνω στα κράνη από διαφορετικά ύψη! Όταν το κράνος άντεχε, το φορούσε ο ίδιος και ζητούσε από τους εργάτες του να τον χτυπήσουν με ξύλινα ρόπαλα Kendo για να νιώσει τη μεταφορά της ενέργειας.

Ναι, καλά διάβασες. Ζητούσε να τον χτυπήσουν στο κεφάλι!

Από τις δοκιμές και από τη προσωπική του εμπειρία, τον οδήγησε στο να απορρίψει τον φελλό.

Το 1958 ήρθε η εξέλιξη που καθόρισε το μέλλον: η Arai άλλαξε την εσωτερική επένδυση σε expanded polystyrene (EPS). Φελιζόλ.

Όταν ανακοίνωσε την αλλαγή, πολλοί τον κατηγόρησαν ότι χρησιμοποιεί "φθηνό υλικό συσκευασίας" για να προστατεύσει ανθρώπινα κεφάλια.

Η απάντησή του; Έφτιαξε ένα τεράστιο μπλοκ από EPS και το έβαλε στην είσοδο του εργοστασίου. Ζητούσε από όποιον έμπαινε να το χτυπήσει με όλη του τη δύναμη. Όταν έβλεπαν ότι το χέρι τους δεν πονούσε και το υλικό δεν έσπαγε αλλά απορροφούσε το χτύπημα, καταλάβαιναν την απόφασή του αυτή.

Αυτή η τεχνολογία, με μικρές βελτιώσεις, είναι ουσιαστικά η ίδια που χρησιμοποιείται και σήμερα.

Ο Hirotake, πριν υπάρξουν καν βιομηχανικά πρότυπα, έκανε τις δικές του δοκιμές και ανέπτυξε τις δικές του προδιαγραφές.

Κατάλαβε κάτι που πολλοί αγνοούσαν: οι πραγματικές συγκρούσεις δεν είναι σαν τις εργαστηριακές δοκιμές.

Η "μυστική" συνταγή

Ο Hirotake ξόδεψε χρόνια πειραματιζόμενος με χημικά για να βρει την τέλεια ρητίνη. Αυτή που θα κρατούσε τις ίνες γυαλιού ενωμένες χωρίς να κάνει το κράνος βαρύ ή εύθραυστο.

Η φόρμουλα που ανέπτυξε ήταν τόσο πολύτιμη που την κρατούσε κλειδωμένη. Ακόμα και σήμερα, η Arai χρησιμοποιεί δικά της μείγματα ρητίνης (τα λεγόμενα Z-Mixture) που διαφέρουν από οτιδήποτε άλλο στην αγορά.

Κανένας προμηθευτής δεν γνωρίζει την τελική σύνθεση. Κανένας ξένος δεν μπαίνει στο χώρο που αναμιγνύονται οι ρητίνες.

Είχε επίσης μια εμμονή με τη στεγανότητα. Βύθιζε τα κελύφη σε δεξαμενές με νερό για μέρες. Αν το κέλυφος απορροφούσε έστω και ελάχιστο βάρος, που σήμαινε ότι η ρητίνη δεν είχε "δέσει" τέλεια με τις ίνες και υπήρχαν μικρο-κενά αέρα, το θεωρούσε αποτυχία.

Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη της Bag Process, μια μέθοδο που η Arai τελειοποίησε δεκαετίες πριν τους άλλους.

Γιατί είναι τόσο σημαντική η Bag Process;

Η μέθοδος αυτή προσφέρει τρία κύρια πλεονεκτήματα:

• Ομοιομορφία: Εξασφαλίζει ότι το πάχος του κελύφους είναι ακριβώς το ίδιο σε κάθε σημείο, χωρίς «αδύναμα» σημεία.
• Ιδανική αναλογία ινών/ρητίνης: Το κράνος γίνεται όσο το δυνατόν πιο ελαφρύ, αλλά παραμένει εξαιρετικά σκληρό. Η ρητίνη χρησιμεύει μόνο ως «κόλλα» και όχι ως δομικό υλικό.
• Αντοχή στη διείσδυση: Λόγω της πυκνότητας των ινών που επιτυγχάνεται, το κέλυφος είναι πολύ δύσκολο να τρυπηθεί σε περίπτωση πρόσκρουσης.

Η διαδικασία αυτή είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία, γι' αυτό και η Arai λέει ότι παράγει λιγότερα κράνη ημερησίως σε σχέση με άλλους κατασκευαστές που χρησιμοποιούν πιο αυτοματοποιημένες μεθόδους.

Το πρώτο Ιαπωνικό full-face

Μάρτιος 1967.

Η Arai παρουσίασε το Model R-6M, το πρώτο full-face κράνος μοτοσυκλέτας στην ιστορία της Ιαπωνίας. Μέχρι τότε, οι αναβάτες φορούσαν κράνη "jet" (ανοιχτά).

Ο Hirotake, βλέποντας τους αγώνες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, κατάλαβε ότι η προστασία του σαγονιού ήταν το επόμενο μεγάλο βήμα.

Αλλά δεν ήθελε απλώς να φτιάξει ένα κλειστό κράνος. Ήθελε να φτιάξει το ασφαλέστερο κράνος στον κόσμο.

Το R-6 σχεδιάστηκε ειδικά για να περάσει τις δοκιμές του Snell Memorial Foundation του 1968, που τότε θεωρούνταν "ακατόρθωτες" για τους περισσότερους κατασκευαστές.

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα όμως, το 1963, η Arai είχε ήδη κατασκευάσει το πρώτο κράνος της με πιστοποίηση Snell, ανοίγοντας τον δρόμο για την αμερικανική αγορά.

Όταν το R-6 πήρε κι αυτό την πιστοποίηση, ο Hirotake απέδειξε στη διεθνή σκηνή ότι μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση από την Omiya μπορούσε να ξεπεράσει σε τεχνολογία τους κολοσσούς της Αμερικής και της Ευρώπης.

Οι Αμερικανοί θέλησαν να του κάνουν μια μεγάλη τελετή βράβευσης.

Η ιστορία λέει ότι ο Hirotake, αντί να πάει να πάρει το βραβείο ως "μεγάλος εφευρέτης", έστειλε μια επιστολή λέγοντας ότι "το κράνος έκανε απλώς τη δουλειά του" και παρέμεινε στο εργοστάσιο στην Omiya.

Το R75 σχήμα

Στο R-6, ο Hirotake καθιέρωσε κάτι που παραμένει μέχρι σήμερα: το R75 Shape.

Τι είναι το R75 σχήμα;

Κατά την Arai, το κέλυφος του κράνους πρέπει να έχει μια συνεχή καμπυλότητα ακτίνας τουλάχιστον 75mm σε κάθε σημείο.

Αυτό είναι η θεμελιώδης αρχή σχεδίασης που επιτρέπει στο κράνος να "γλιστράει" κατά την πρόσκρουση αντί να κολλάει εκεί.

Ο Hirotake ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι σε ένα ατύχημα, το κεφάλι δεν χτυπάει μόνο μία φορά. Συνήθως χτυπάει, αναπηδά και σέρνεται. Η θεωρία του ήταν απλή: Αν το κράνος έχει γωνίες, υπάρχει κίνδυνος κάπου να σκαλώσει. Αν σκαλώσει, ο αυχένας θα σπάσει.

Γι' αυτό τα κράνη Arai έχουν το χαρακτηριστικό σχήμα αυγού Egg-Shaped Form (ESF), που στενεύει στο κάτω μέρος ακολουθώντας τη δομή του ανθρώπινου σκελετού. Στρογγυλό και λείο, χωρίς γωνίες, χωρίς προεξοχές. Αυτή είναι η αρχή τους εδώ και δεκαετίες.

Όταν οι σχεδιαστές του, του έλεγαν ότι τα κράνη φαίνονται "χοντροκομμένα" και "παλιομοδίτικα", ο Hirotake δεν υποχώρησε. Όταν οι Αμερικανοί εισαγωγείς του ζήτησαν να προσθέσει "γωνίες" ή "αεροτομές" για να φαίνονται πιο μοντέρνα, αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Έλεγε:"Το κεφάλι δεν είναι τετράγωνο, ούτε έχει φτερά. Γιατί να έχει το κράνος;"

Και μια άλλη φημολογούμενη φράση του: "Δεν πουλάμε μόδα, πουλάμε δευτερόλεπτα ζωής."

Αν δεις μια φωτογραφία του R-6 από το 1967 και τη συγκρίνεις με ένα σημερινό RX-7V EVO, θα τρομάξεις από την ομοιότητα. Η βασική σιλουέτα δεν άλλαξε ποτέ. Εδώ και 70 χρόνια.

Η φιλοσοφία του

Ο Hirotake δεν έφτιαχνε απλά κράνη. Ήταν οραματιστής και αποδείχθηκε ότι έθετε τα πρότυπα.

Κάθε φορά που ένας αναβάτης είχε ένα σοβαρό ατύχημα φορώντας Arai, ο Hirotake ζητούσε, αν ήταν δυνατόν, να του στείλουν το χτυπημένο κράνος πίσω. Το μελετούσε με τις ώρες κάτω από τον μεγεθυντικό φακό. Όχι για να δει αν το κράνος "δούλεψε", αλλά για να βρει πού απέτυχε να είναι τέλειο.

Αυτή η αναζήτηση της ατέλειας, είναι μάλλον αυτό που έκανε την Arai αυτό που είναι σήμερα.

Ο Hirotake Arai πέθανε στις 14 Ιουνίου 1986.

Το λογότυπο με το "A" μέσα στον κύκλο, που σχεδιάστηκε υπό την επίβλεψή του, συμβολίζει τον "κόσμο της προστασίας".

Η απόφαση του να παραμείνει η εταιρεία ιδιωτική και οικογενειακή μέχρι σήμερα ήταν στρατηγική: δεν ήθελε μετόχους που θα ζητούσαν περικοπή κόστους θυσιάζοντας την ποιότητα.

Τρίτη γενιά: Michio Arai

Ο Michio Arai, γιος του Hirotake, καβάλησε μοτοσυκλέτα για πρώτη φορά στα 6-7 του χρόνια. Σπούδασε στις ΗΠΑ, διεθνοποίησε την εταιρεία, και ακόμα και στα 81+ του (το 2019) παρέμενε ενεργός στη λήψη αποφάσεων.

Ο ερχομός του στην εταιρεία, μετά τις σπουδές του, δεν ήταν αυτή που θα περίμενε κανείς για το παιδί ενός επιτυχημένου μπαμπά επιχειρηματία.

Ο Hirotake ήταν σκληρός δάσκαλος. Όταν ο Michio επέστρεψε από τις ΗΠΑ, ο πατέρας του δεν τον έβαλε σε γραφείο διευθυντή.

Τον έχωσε στη γραμμή παραγωγής να τρίβει κελύφη κρανών με το χέρι για μήνες. Ήθελε ο διάδοχος του να έχει σκόνη και ρητίνη στα νύχια, πριν τολμήσει να πάρει μια απόφαση για την εταιρεία! Σωστός!!

Ο Michio δεν ανέλαβε ως "κληρονόμος", αλλά ως προστάτης των αρχών και αξιών της Arai.

Υπό τη διοίκησή του, η Arai πέρασε από μια ιαπωνική εταιρεία σε παγκόσμιο brand.

1977

Το 1977, ο Roger Weston ίδρυσε την Arai Helmet Americas στο New Jersey, ανοίγοντας για τα καλά την αμερικανική αγορά. Ένα χρόνο αργότερα, το 1978, ο Ted Boody Jr. έγινε ο πρώτος επίσημος αναβάτης με συμβόλαιο Arai εκτός Ιαπωνίας.

1983

Η Ευρώπη ακολούθησε. Το 1983, ο πρώην αγωνιζόμενος Ferry Brouwer ίδρυσε την Arai Helmet Europe B.V. στην Ολλανδία, και το 1995 ολοκληρώθηκαν τα νέα ευρωπαϊκά headquarters.

Αλλά ο Michio δεν άλλαξε απλά τη γεωγραφία της εταιρείας. Άλλαξε και τον τρόπο που η Arai έβλεπε τον ποιοτικό έλεγχο.

Εμμονή με την ποιότητα

Το 1978, η Arai είχε εφαρμόσει κάτι που σήμερα φαίνεται αυτονόητο αλλά τότε ήταν πρωτοποριακό: διπλό έλεγχο ποιότητας.

• Κάθε κράνος επιθεωρείται δύο φορές, από δύο διαφορετικούς ελεγκτές.
• Η δεύτερη επιθεώρηση γίνεται σε ξεχωριστή τοποθεσία (Amanuma), δύο ώρες μακριά από το κύριο εργοστάσιο.
• Πέντε διαφορετικά άτομα ελέγχουν κάθε κράνος σε πέντε διαφορετικά σημεία της παραγωγής.

Για τον Ιάπωνα τεχνίτη, αυτό είναι το μεγαλύτερο κίνητρο για τελειότητα: η τιμή του είναι πάνω στο κέλυφος.

Ο Hirotake το αποκαλούσε Jishaku, προσωπική ευθύνη.

Αυτό το επίπεδο ελέγχου έγινε πριν γίνουν υποχρεωτικοί οι κανονισμοί FMVSS. Η Arai δεν περίμενε να της πουν άλλοι τι να κάνει για να προστατέψει τους αναβάτες μοτοσυκλετών.

Πώς φτιάχνεται ένα Arai

Εδώ είναι το ζουμί!

Σύμφωνα με την Arai, ενα κράνος Arai χρειάζεται 18 έως 27 ώρες για να κατασκευαστεί. Διαβάζεις καλά. Όχι 18-27 λεπτά. Ώρες. Μέχρι 27 διαφορετικά στάδια παραγωγής μόνο για το κέλυφος.

Η μοναδική αυτοματοποιημένη διαδικασία είναι κοπή με laser για τα ανοίγματα της ζελατίνας και τις άκρες του κελύφους. Όλα τα άλλα γίνονται στο χέρι.

Όπως είπα και πιο πάνω, απαιτούνται 5+ χρόνια εκπαίδευσης για να αποκτήσει κάποιος το δικαίωμα να κατασκευάζει κελύφη Arai. Πέντε χρόνια. Σαν να σπουδάζεις σε πανεπιστήμιο για κράνη.

Ιαπωνική χειροτεχνία

Ο Hirotake ήταν λάτρης της παραδοσιακής ιαπωνικής χειροτεχνίας. Ήθελε ο τεχνίτης να "νιώθει" το πάχος του υλικού με τα δάχτυλά του, κάτι που κανένα ρομπότ δεν μπορούσε να κάνει τότε, αλλά και σήμερα, σύμφωνα με την Arai.

Μέχρι και το τέλος της ζωής του, επέμενε να επιθεωρεί ο ίδιος τα καλούπια.

Είχε αναπτύξει μια σχεδόν υπερφυσική ικανότητα να εντοπίζει ατέλειες στο κέλυφος απλώς χαϊδεύοντάς το με τις άκρες των δακτύλων του, πριν ακόμα περάσει από τα μηχανήματα μέτρησης.

Αν επισκεφθείς το εργοστάσιο σήμερα, δεν θα δεις ρομπότ να περιφέρονται. Θα δεις ανθρώπους σε πάγκους, με φώτα που πέφτουν υπό γωνία για να αναδεικνύουν κάθε σκιά στο κέλυφος.

Αν βρεθεί μια φυσαλίδα στο μέγεθος κεφαλής καρφίτσας, το κέλυφος καταστρέφεται. Εντελώς.

Τεχνολογία

Η κατασκευή του κελύφους βασίζεται στην τεχνολογία Complex Laminate Construction (cLc), που ο Hirotake ανέπτυξε με το R-6.

Χρησιμοποιείται Super Fiber, ένα υαλόνημα δικής της ανάπτυξης που είναι 30% ισχυρότερο από το συνηθισμένο και κοστίζει 6 φορές περισσότερο.

Στα κορυφαία μοντέλα προστίθεται Peripherally Belted (PB) ενίσχυση, μια ζώνη Super Fiber κατά μήκος του μετώπου και του ανοίγματος της ζελατίνας. (Τρίτη στα δεξιά φωτογραφία)

Στην κορυφή του κελύφους χρησιμοποιείται Zylon, ένα υλικό υψηλής αντοχής που μειώνει το βάρος.

Η διαδικασία Bag Process χρησιμοποιεί πεπιεσμένο αέρα για να εξαναγκάσει τη ρητίνη να διεισδύσει πλήρως στα στρώματα του κελύφους, συμπιέζοντας και αφαιρώντας την περίσσεια.

Κάθε καλούπι μπορεί να παράγει περίπου 100,000 κράνη πριν χρειαστεί αντικατάσταση, και χάρη στην τρισδιάστατη σάρωση και το CNC, ένα νέο καλούπι μπορεί να δημιουργηθεί σε 24 ώρες.

Η εσωτερική επένδυση

Το εσωτερικό liner είναι εξίσου εντυπωσιακό. Χειροποίητο, μονοκόμματο, με δυνατότητα χρήσης έως 10 διαφορετικών πυκνοτήτων EPS, μέχρι 4 σε κάθε κράνος.

Στο R-6, ο Hirotake εφάρμοσε μια τεχνική που παραμένει σήμα κατατεθέν της Arai: το multi-density, single-piece EPS liner.

Ενώ άλλοι κατασκευαστές κολλούσαν κομμάτια φελιζόλ διαφορετικής σκληρότητας μεταξύ τους, δημιουργώντας επικίνδυνες "ραφές-ενώσεις", ο Hirotake βρήκε τρόπο να χυτεύει ένα ενιαίο εσωτερικό που ήταν σκληρό στα σημεία κρούσης και μαλακό εκεί που έπρεπε να απορροφήσει ενέργεια.

Γιατί διαφορετικές πυκνότητες; Επειδή διαφορετικά σημεία του κεφαλιού χρειάζονται διαφορετική προστασία. Πιο μαλακές πυκνότητες στο μέτωπο για άμεση απορρόφηση, μεγαλύτερες περιοχές για διασπορά της ενέργειας.

Επίσης το αρχικό σχήμα του εσωτερικού liner που σχεδίασε η Arai χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα. Ταιριάζει σε μεγάλη ποικιλία σχημάτων κεφαλιού, λέει.

Εκτός από το δικό μου. Αλλά γι' αυτό μάλλον φτιάξανε το custom fitting. Για τύπους σαν εμένα.

Η φιλοσοφία "Glancing Off"

Η Arai φαίνεται να έχει μια θεμελιώδη φιλοσοφική διαφορά από πολλούς ανταγωνιστές της.

Αντί να εστιάζει μόνο στην απορρόφηση της ενέργειας πρόσκρουσης, η Arai δίνει προτεραιότητα στο "glancing off", δηλαδή στην αποφυγή ή ελαχιστοποίηση της πρόσκρουσης.

Η ιδέα τους είναι απλή: αν το κράνος γλιστράει κατά την πρόσκρουση αντί να κολλάει, μειώνεται δραματικά η ενέργεια που μεταφέρεται στο κεφάλι.

Ακόμα και τα εξαρτήματα εξαερισμού και τα chin spoilers σχεδιάζονται να σπάνε και να αποκολλώνται κατά τη σύγκρουση, αντί να αντιστέκονται και να μεταφέρουν δύναμη.

Η έρευνα δείχνει ότι ο Hirotake είχε επίσης μια εμμονή με το βάρος.

Πίστευε ότι ένα βαρύ κράνος, σε περίπτωση ατυχήματος, λειτουργεί σαν "σφυρί" πάνω στον αυχένα λόγω της ορμής.

Για αυτό στο εσωτερικό κάθε κέλυφους, αναγράφεται το ακριβές βάρος του σε γραμμάρια. Αν το κέλυφος ξεφεύγει έστω και λίγα γραμμάρια από το αυστηρό τους όριο, απορρίπτεται και καταστρέφεται αμέσως.

Sun visor; Μπα.

Αν έχεις ψάξει για κράνος πρόσφατα, θα έχεις παρατηρήσει ότι πολλά έχουν εσωτερικό drop-down sun visor (ενσωματωμένα γυαλιά ηλίου).

Η αλήθεια είναι, ότι είναι πολύ βολικά ειδικά αν είσαι σαν και εμένα που μόνιμα ξεχνάω να πάρω μαζί μου τα γυαλιά ηλίου. Πατάς ένα κουμπί, κατεβαίνει ένα σκούρο φιμέ, και είσαι έτοιμος. Σκοτείνιασε; Πατάς κουμπί και κρύβονται πάλι.

Η Arai όμως αρνείται πεισματικά να το κάνει αυτό!

Γιατί; Τρεις λόγοι:

1. Μειώνει το πάχος του EPS liner, άρα την προστασία.
2. Αποδυναμώνει τη δομή του κελύφους.
3. Ο μεταλλικός μηχανισμός μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο κατά την πρόσκρουση.

Αντί αυτού, προσφέρουν το Pro Shade System, ένα εξωτερικό drop-down σύστημα.

Λιγότερο κομψό; Ίσως.

Λιγότερο λειτουργικό στην καθημερινότητα; Σίγουρα.

Είναι πιο ασφαλές; Κατά την Arai, ναι.

Αυτή η επίμονη στάση, που κάποιοι θα την έλεγαν και "κόλλημα", είναι χαρακτηριστική...Arai.

Η Arai δεν κάνει συμβιβασμούς και δεν ακολουθεί τάσεις.

Το εκτιμώ αυτό. Γενικά μιλώντας.

Δοκιμή διείσδυσης

Ο Hirotake θεωρούσε ότι η δοκιμή διείσδυσης (Penetration Test) είναι η πιο σημαντική. Έριχνε έναν κώνο βάρους 3 κιλών από ύψος 3 μέτρων πάνω στο κράνος.

Εντωμεταξύ αυτή η δοκιμή δεν ήταν, ούτε είναι υποχρεωτική από τα ευρωπαϊκά πρότυπα (ECE).

Ο ίδιος πίστευε ότι σε μια πτώση μπορεί να χτυπήσεις πάνω στο μασπιέ της μηχανής ή σε μια γωνία πεζοδρομίου. Σε αιχμηρά αντικείμενα ή επιφάνειες δηλαδή.

Και εδώ έρχεται η τρέλα:

Σύμφωνα με την Arai, διεξάγει αυτό το τεστ σε οποιοδήποτε σημείο του κράνους, ακόμα και πάνω από τους αεραγωγούς. Τα πρότυπα όπως το Snell, είναι συχνά πιο ελαστικά ως προς τα σημεία κρούσης.

Μέχρι σήμερα που γράφτηκε αυτό το άρθρο, η Arai είναι η μόνη εταιρεία που διεξάγει αυτό το τεστ σε κάθε μοντέλο της, σε κάθε σημείο του κελύφους.

Η φιλοσοφία του "One Standard"

Αυτό για μένα είναι ίσως το πιο σημαντικό που βρήκα.

Ο Hirotake αρνήθηκε να φτιάξει φθηνή σειρά κρανών.

Πολλοί κατασκευαστές έχουν μια σειρά πιο οικονομικών κρανών στο ράφι τους.

Βλέπεις, δεν τους πάει η καρδιά να αφήσουν λεφτά στο τραπέζι 😄. Διαφορετικά υλικά, διαφορετική ποιότητα, διαφορετικό κόστος παραγωγής, χαμηλότερη τιμή πώλησης. Τσααακ! Τον πιάσαμε και τον πελάτη που δεν έχει πολλά χρήματα.

Ο Hirotake όμως, επέβαλε για την Arai να έχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο ποιότητας κελύφους. Είτε αγοράσεις το entry-level μοντέλο είτε τη ναυαρχίδα των MotoGP, το κέλυφος και το EPS κατασκευάζονται με την ίδια ακριβώς διαδικασία και τα ίδια υλικά.

Ωστόσο, για αυτόν τον "περίεργο" τύπο για κάποιους, δεν υπάρχει "φθηνό κεφάλι".

Ε, ναι!

Αριθμοί

Η παραγωγή της Arai είναι διασκορπισμένη σε πολλές εγκαταστάσεις στην επαρχία Saitama:

• Omiya Headquarters (από το 1937): Η αρχική τοποθεσία, με R&D, κεντρικά γραφεία, εργαλεία και δοκιμές
• Shinto Manufacturing Plant: Το κύριο εργοστάσιο παραγωγής κελυφών, ώρες βόρεια του Τόκιο, με δυνατότητα 1,800 preformas την ημέρα (900 κράνη)
• Katayanagi Assembly Plant: Τελική συναρμολόγηση
• Minamidai Paint Factory: Αποκλειστικά για βαφή
• Amanuma Inspection Facility: Ποιοτικός έλεγχος και αποθήκευση

Η διασπορά αυτή προφανώς και είναι αναποτελεσματική από επιχειρηματική άποψη, με κράνη να μεταφέρονται συνεχώς μεταξύ διαφορετικών εγκαταστάσεων και τοποθεσιών. Ο εφιάλτης των logistics.

Η Arai το γνωρίζει και το παραδέχεται. Αλλά η ποιότητα, λέει, έρχεται πρώτη.

Η μέγιστη ημερήσια παραγωγή φτάνει τα 900 κράνη.

Ετήσια παραγωγή; Περίπου 280,000 κράνη σήμερα, από 450,000+ πριν την οικονομική κρίση. Περίπου 350+ εργαζόμενοι σε όλες τις εγκαταστάσεις της.

Η βαφή

Η βαφή ενός κράνους Arai περιλαμβάνει 10-15 στάδια.

• Χειροκίνητο γυάλισμα,
• εφαρμογή μαύρου πληρωτικού υλικού,
• κύκλοι ψησίματος.
• Τρία διαφορετικά υλικά λείανσης στη διαδικασία του primer.
• Τρεις ημέρες για τη διαδικασία βαφής βάσης, με μάσκες, βαφή/λείανση, και υδατικά γραφικά.

Ο Hirotake για πολλά χρόνια ήταν διστακτικός να βγάζει κράνη με πολλά γραφικά και έντονα χρώματα. Πίστευε ότι η βαφή και τα βερνίκια δεν πρέπει να κρύβουν την ποιότητα της κατασκευής.

Κάθε μέγεθος κράνους απαιτεί 159 μεμονωμένα σημεία οδηγούς, για ένα μόνο σχέδιο γραφικών. Χειροκίνητη απότριψη πριν το clear coat. Όλα στο χέρι.

Θες να δουλέψεις στην Arai; Φόρα το

Οι πρώτοι "δοκιμαστές" των κρανών ήταν οι ίδιοι οι εργάτες του εργοστασίου.

Ο Hirotake τους "υποχρέωνε" να πηγαίνουν στη δουλειά με μοτοσυκλέτα και να φορούν τα κράνη που έφτιαχναν, ώστε να ακούει τα παράπονά τους για τον θόρυβο ή τον εξαερισμό την ίδια στιγμή που έπιαναν δουλειά.

Ιαπωνική τελειομανία ή Ιαπωνική αυστηρότητα; Χμμ.

Οι θρύλοι

Η Arai δεν χρειάστηκε ποτέ να "αγοράσει" αναβάτες με το ζόρι. Οι καλύτεροι την επέλεγαν.

Freddie Spencer: 3 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP. Το 1983 έγινε ο νεότερος πρωταθλητής στην ιστορία σε ηλικία 21 ετών. Το 1985 πέτυχε το αδιανόητο: πρωτάθλημα και στα 500cc και στα 250cc την ίδια χρονιά. 20 νίκες Grand Prix (18 στα 500cc + 7 στα 250cc το 1985), 39 βάθρα.

Kevin Schwantz: Παγκόσμιος Πρωταθλητής 500cc το 1993 με Suzuki. Φορούσε custom Arai καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Το 2024, η Arai κυκλοφόρησε περιορισμένη έκδοση RX-7V EVO για τα 30 χρόνια από τον τίτλο του.

Mick Doohan: 5 φορές συνεχόμενα Παγκόσμιος Πρωταθλητής 500cc (1994-1998). 54 νίκες Grand Prix, 95 βάθρα. Κυριάρχησε σε μια εποχή γιγάντων.

Jonathan Rea: 6 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής World Superbike. Για τους 4 συνεχόμενους τίτλους, η Arai δημιούργησε ειδική χρυσή έκδοση κράνους.

Dani Pedrosa, Nicky Hayden, και σήμερα αναβάτες σε MotoGP, Formula 1 (Sebastian Vettel, Daniel Ricciardo), IndyCar (15 αναβάτες στο Indianapolis 500 του 2020), World Superbike, MotoAmerica, American Flat Track, Isle of Man TT.

Η Arai είναι επίσης επίσημος προμηθευτής κρανών στο Asia Talent Cup από το 2017.

Η τέταρτη γενιά: Akihito Arai

Σήμερα, ο Akihito Arai, γιος του Michio και εγγονός του Hirotake, είναι ενεργός στην εταιρεία από το 2008. Διευθύνων Σύμβουλος της Arai Europe, είναι ο καθορισμένος διάδοχος για την ηγεσία της εταιρείας.

Τέσσερις γενιές. Από καπέλα, σε κράνη Formula 1 και MotoGP.

Και η φιλοσοφία παραμένει η ίδια:

• ποιότητα πάνω από ποσότητα,
• ασφάλεια του αναβάτη πάνω από το κέρδος.

Η σύγχρονη Arai

Τα τρέχοντα κορυφαία μοντέλα:

RX-7V EVO: Η ναυαρχίδα για αγώνες, με κέλυφος PB-SNC2 και πιστοποίηση ECE R22-06. Η έκδοση Schwantz 30th Anniversary του 2024 είναι συλλεκτική.

Quantic: Sport-touring μοντέλο, το πρώτο κράνος Arai με πιστοποίηση ECE 22.06 διαθέσιμο στο λιανεμπόριο.

Tour-X5 (Οκτώβριος 2024): Πλήρης επανασχεδίαση του adventure κράνους, με σύστημα ζελατίνας VAS-A και νέο σύστημα εξαερισμού.

Concept-XE (2025): Ρετρό αισθητική με σύγχρονη ασφάλεια.

GP-7SRC/GP7 FRP: Τα κράνη Formula 1, κατασκευασμένα από carbon fiber με τεχνολογία PB-CLC. Και εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια που δείχνει πόσο σοβαρά παίρνουν την τεχνολογία: το GP-7 είναι ένα από τα ελάχιστα αντικείμενα στον κόσμο που απαιτεί ειδική άδεια εξαγωγής από την ιαπωνική κυβέρνηση, λόγω των προηγμένων υλικών carbon fiber στρατιωτικού επιπέδου.

Η Arai ήταν ο πρώτος κατασκευαστής με κράνη συμβατά με το νέο αυστηρό ευρωπαϊκό πρότυπο ECE 22.06.

Ανταγωνισμός και τιμές

Η αγορά κρανών μοτοσυκλέτας εκτιμάται παγκοσμίως στα $4.63-$12.37 δισεκατομμύρια (2024), με το premium segment στα $0.97-$1.147 δισεκατομμύρια. Η Ασία-Ειρηνικός κυριαρχεί με το 80% της παγκόσμιας αγοράς.

Ενδεικτικές τιμές:

• Arai Helmet Rx-7v Evo – περίπου €740-€960+ (διαφέρει ανά σχεδίαση και κατάστημα). Μπορεί να φτάσει και ~€1.000+ για ειδικές εκδόσεις.
• Arai Rx-7v Evo Rea 65 Helmet – περίπου €820+ (παραλλαγή / σχεδίαση).
• Arai Quantic (γενικότερο μοντέλο Arai, όχι πάντα RX-7V) – γύρω στα €650-€780 σε κάποιες λίστες τιμών ευρωπαϊκών εμπόρων.
• Arai Tour-X5 – συνήθως ~€900-€1.000+ για καινούριο (cross-/dual-sport κράνος).

Η Arai δεν είναι το πιο ακριβό κράνος στην αγορά, αλλά σίγουρα δεν είναι φθηνό.

Σήμερα;

Ο Michio Arai έχει δηλώσει ότι η εταιρεία αξιολογεί τεχνολογίες όπως το MIPS (slip-plane technology), αν αποδειχθούν ανώτερες. Εξερευνούν επίσης την ενσωμάτωση συστημάτων επικοινωνίας, χωρίς όμως να θυσιάζουν την προστασία.

Δεν υπάρχουν σχέδια για μαζική παραγωγή. Η χειροποίητη προσέγγιση διατηρείται.

Η εταιρεία παραμένει οικογενειακή και ιδιωτική. Η διαδοχή έχει προγραμματιστεί εντός της οικογένειας.

Πίσω στην αρχή

Ο Hirotake Arai ξεκίνησε να φτιάχνει κράνη επειδή ήθελε να προστατεύσει το δικό του κεφάλι και τα κεφάλια των φίλων του αναβατών.

Δεν υπήρχε business plan. Δεν υπήρχε στρατηγική ανάπτυξης αγοράς. Υπήρχε μόνο αγανάκτηση που δεν υπήρχε τίποτα αξιόλογο, και η γνώση για να το αλλάξει.

Δεν έφτιαξε μια βιομηχανία.

• Έφτιαξε ένα Dojo κατασκευής κρανών, όπου η πειθαρχία είναι πάνω από το κέρδος.
• Κυκλοφορούσε στο εργοστάσιο με την ποδιά του εργάτη.
• Ήξερε τους τεχνίτες του με τα μικρά τους ονόματα.
• Πίστευε ότι κάθε κράνος που βγαίνει από την πόρτα του εργοστασίου μπορεί να είναι αυτό που θα σώσει μια ζωή την επόμενη μέρα.

Η φιλοσοφία της Arai, από τον Hirotake μέχρι σήμερα, συνοψίζεται σε μια φράση: "Φτιάχνουμε κάθε κράνος σαν να το φτιάχνουμε για κάποιον δικό μας: έναν αδερφό, έναν πατέρα, έναν σύζυγο, μια μητέρα, μια αδερφή."

Εβδομήντα πέντε χρόνια αργότερα, η τέταρτη γενιά της οικογένειας συνεχίζει με την ίδια ακριβώς φιλοσοφία.

Δεν σου κρύβω ότι το επόμενό μου κράνος μπορεί να είναι Arai. Αν έχω φυσικά να διαθέσω αυτό το εύρος χρημάτων τις εποχές που ζούμε. Δεν είναι καθόλου οικονομικά κράνη. Αλλά από την άλλη πόσο κοστίζει η ζωή μου;

Αλλά ρε γαμώτο, ένα Arai θα το ήθελα!

Και ξέρεις γιατί; Γιατί με πείθει η εμμονή στην ποιότητα, όπως την ορίζουν εκείνοι. Γιατί είναι σχεδόν χειροποίητα!

Γιατί αγαπάνε αυτό που κάνουν, θέτοντας πεισματικά τα δικά τους standards.

Γιατί είναι enthusiasts. MK

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)