Αν νομίζεις ότι μια εξάτμιση είναι απλά ένας σωλήνας που βγάζει καυσαέρια, αυτό το άρθρο δεν είναι για σένα. Αστειεύομαι φυσικά. 😛

Πάντως, αν συνεχίζεις να διαβάζεις αυτές τις γραμμές... προφανώς αναγνώρισες το όνομα Akrapovič στον τίτλο και μάλλον είσαι από αυτούς που σταματάνε στο δρόμο όταν ακούσουν μια Ducati να περνάει, γυρίζουν το κεφάλι και λένε "ρε φίλε, τι ήχος είναι αυτός".

Κυρίες και Κύριοι...να σας παρουσιάσω...(🎶ακούγονται τύμπανα 🎶) τον ιδρυτή της εταιρείας Akrapovič!

Το όνομα του Igor Akrapovič.

Που γεννήθηκε

Ο Igor Akrapovič γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1959, στη Λιουμπλιάνα η οποία τότε ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας (Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας).

Ο πατέρας του, Ivan, ήταν ένας από τους λίγους "ιδιώτες" επιχειρηματίες που κατάφεραν να ανθίσουν μέσα σε κείνο το πολιτικό σύστημα. Είχε εργοστάσιο εγχύσεως πλαστικού στο στο Rosalnice της Σλοβενίας (κοντά στα σύνορα με την Κροατία).

Kawasaki 500 Mach III

Στα 15 του, ο Igor "δανείστηκε" τη θρυλική Kawasaki 500 Mach III του αδερφού του (που υπηρετούσε στρατό), αφαίρεσε τις πινακίδες και έσκιζε τους δρόμους. Αυτή ήταν η αφετηρία του πάθους του.

Αν δεν ξέρεις τι είναι η Mach III, σκέψου μια μηχανή της εποχής που οι Αμερικάνοι την αποκαλούσαν "the widowmaker", δηλαδή αυτή που δημιουργεί χήρες (!), γιατί ήταν τόσο απότομα γρήγορη και τόσο ανεξέλεγκτη που σκότωνε κόσμο. Κυριολεκτικά κόσμο.

Εννοείται πως ΔΕΝ είχε δίπλωμα. Μην ξεχνάς την περίοδο στην οποία ήμαστε. 1974 ήταν, Γιουγκοσλαβία ήταν. Άλλες εποχές.

Το 1977, αφού αποφοίτησε από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στη Λιουμπλιάνα, δεν πήγε να δουλέψει σε γραφείο. Μπήκε στους αγώνες μοτοσυκλέτας και παρέμεινε για 12 ολόκληρα χρόνια.

Οδηγός αγώνων

Η αγωνιστική καριέρα του Igor δεν ήταν απλά ένα χόμπι Σαββατοκύριακου.

Αγωνίστηκε σε:

• 250cc two-stroke GPs,
• 1000cc F1 Open Class,
• Superbikes,
• Ταξίδευε σε Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία για τους αγώνες Alpe Adria Championship.

Το 1979, πήγε ως wild card στο Misano για τα 250cc GP. Εκεί τα έβαλε, μεταξύ άλλων, με τον Randy Mamola και τον Graziano Rossi (τον πατέρα του Valentino Rossi) αλλά δεν κέρδισε.

Η εμπειρία όμως αυτή, να αγωνίζεσαι δίπλα σε αναβάτες παγκόσμιου επιπέδου, σίγουρα του άλλαξε τον τρόπο που έβλεπε τα πράγματα. Του έμαθε τι χρειάζεται μια μηχανή για να κερδίσει. Και πόσο ρόλο παίζει μια εξάτμιση στην λειτουργία αλλά και στην δύναμη μιας μοτοσυκλέτας.

Οι τελευταίες σεζόν του ήταν πάνω σε Suzuki GSX-R750R, μια μηχανή που ήταν το υπέρτατι εργαλείο αγώνων εκείνη τη δεκαετία.

Ο τελευταίος του αγώνας ήταν κάπου μεταξύ 1988 και 1989, στο Dubrovnik, στα πλαίσια του Alpe Adria Championship.

Ο ίδιος βρήκα ότι είχε πει το εξής: "Όταν αγωνιζόμουν, ήμουν κυρίως αφοσιωμένος στην αγωνιστική μου καριέρα. Εκείνη την εποχή, κάθε ένας από εμάς τους αναβάτες ήταν πεπεισμένος ότι θα γίνει κάποια μέρα παγκόσμιος πρωταθλητής."

Προφανώς, δεν κατάφερε να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής που τόσο ήθελε. Αλλά τα συστήματα εξατμίσεων που θα έφτιαχνε στο μέλλον, θα βοηθούσαν πάρα πολλούς αθλητές να γίνουν παγκόσμιοι πρωταθλητές.

Κατά κάποιον τρόπο μάλλον τα κατάφερε, έτσι;

Ίδρυση της Skorpion

Το 1990, ο Igor ίδρυσε μια μικρή εταιρεία εξατμίσεων μοτοσυκλέτας. Την ονόμασε "Skorpion".

Σε έναν χώρο 450 τετραγωνικών μέτρων, περίπου ένα χιλιόμετρο από το σημερινό αρχηγείο, με 6 εργαζόμενους. Ο πρώτος υπάλληλος ήταν ο Igor Rzek, ο οποίος δούλεψε εκεί μέχρι τη συνταξιοδότησή του τον Δεκέμβριο του 2014.

Η χρονική στιγμή δεν ήταν τυχαία, αλλά ούτε και ιδανική.

Η Γιουγκοσλαβία διαλυόταν. Τον Ιούνιο του 1991, η Σλοβενία ανακήρυξε ανεξαρτησία. Πόλεμοι στα Βαλκάνια, πολιτική αστάθεια, οικονομικό χάος. Και κάπου εκεί, ένας πρώην αγωνιστής αναβάτης αποφάσισε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να φτιάχνει εξατμίσεις.

Τρέλα; Ποιος μπορεί να το(ν) κρίνει;

Ο Igor είχε κάτι που δεν είχαν οι περισσότεροι:

• 12 χρόνια εμπειρίας πάνω σε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες
• τη γνώση του πατέρα του στην παραγωγή. Ήξερε τι χρειάζεται μια εξάτμιση αγώνων, γιατί απλά την χρειαζόταν ο ίδιος. Και ήξερε πώς να φτιάξει πράγματα, γιατί όπως είπαμε μεγάλωσε σε εργοστάσιο.

Το 1992 προσελήφθη ο ηλεκτρολόγος Slavko Trstenjak. Το 1993, ο Marko Adamic ως sales manager. Σιγά σιγά, η ομάδα χτιζόταν.

Τα πρώτα προϊόντα ήταν εξατμίσεις μοτοσυκλετών για street και racing χρήση, φτιαγμένες από τιτάνιο και ανοξείδωτο χάλυβα και οι πρώτοι πελάτες ήταν μεμονωμένοι αγωνιζόμενοι και enthusiasts.

Το 1994, η εταιρεία παρήγαγε 2.500 συστήματα εκατμίσεων. Ένα χρόνο μετά, 5.000. Η ανάπτυξη ήταν γρήγορη, αλλά μεθοδική.

Ο Igor δεν ήθελε να φτιάξει απλά μια φτηνή εξάτμιση για τις μάζες. Ήθελε να φτιάξει την καλύτερη εξάτμιση.

Μετονομασία της Scorpion σε Akrapovič

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 (οι πηγές διαφέρουν: ήταν το 1996 ή το 1997), μετακόμισε σε μεγαλύτερο χώρο 7.000 τετραγωνικών. Και αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομα σε "Akrapovič" λόγω σύγκρουσης εμπορικής ονοματοδοσίας με το Ford Scorpio.

Η Ford, ο γνωστός Αμερικάνικος κολοσσός της αυτοκινητοβιομηχανίας, ουσιαστικά τον "ανάγκασε" να βάλει το δικό του επίθετο στην επωνυμία της εταιρείας. Στην ουσία του έκανε μια μεγάλη χάρη, χωρίς εκείνος να το ξέρει.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1999, μετακόμισε στο Ivančna Gorica, εκεί που βρίσκεται μέχρι σήμερα το αρχηγείο της Akrapovič.

Οι αγώνες είναι αναγκαίοι

Η φιλοσοφία του Igor ήταν απλή: "Racing improves the breed." Ο αγώνας βελτιώνει τη φυλή.

• Ό,τι λειτουργεί στην πίστα, μεταφέρεται στον δρόμο.
• Ό,τι δεν αντέχει στην πίστα, δεν αξίζει να φτιαχτεί μετά και για εμπορική χρήση.

Το 1993, ξεκίνησε μια δοκιμαστική συνεργασία με τη Kawasaki Deutschland. Μικρή, χωρίς φανφάρες και τρία χρόνια αργότερα η συνεργασία τους έγινε εμπορική. Και το 1997, ο Akira Yanagawa κέρδισε τον πρώτο αγώνα World Superbike με εξάτμιση Akrapovič πάνω σε Kawasaki.

Αυτό ήταν η αρχή.

Μέχρι το 1999, κάθε Ιαπωνέζικος κατασκευαστής στο WSBK (World Superbike Championship) χρησιμοποιούσε εξατμίσεις Akrapovič. Honda, Yamaha, Kawasaki, Suzuki. Όλοι.

Το 2000, ο Colin Edwards κέρδισε το WSBK με Honda Castrol SP-1, παίρνοντας 11 από 13 αγώνες.

Για εκείνη τη μοτοσυκλέτα, η Akrapovič ανέπτυξε 54 διαφορετικές εκδοχές εξάτμισης μέχρι να βρει αυτή που ήθελε ο Edwards. Πενήντα τέσσερις. Δηλαδή κάθε εβδομάδα δοκίμαζαν κάτι διαφορετικό.

Αυτή η εμμονή με τη λεπτομέρεια ήταν ακριβώς αυτό που ξεχώριζε τη Akrapovič. Δεν έφτιαχναν απλά σωλήνες. Έφτιαχναν ηχεία. Μουσικά όργανα. Η κάθε σωλήνα, ο κάθε σιγαστήρας, ο κάθε σωλήνας εξαγωγής κουρδιζόταν στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σαν να κούρδιζες κιθάρα.

Η Akrapovič στο MotoGP

Η Akrapovič μπήκε στο MotoGP το 2002. Σιγά σιγά, μεθοδικά, χωρίς βιασύνη.

Η πρώτη νίκη στην premier class ήρθε το 2011, με τον Jorge Lorenzo σε Yamaha. Και το 2012, ο Lorenzo πήρε τον τίτλο. Πρώτο MotoGP Championship για τη Akrapovič.

Ξαναπήρε τίτλο το 2015, πάλι με τον Lorenzo, πάλι με Yamaha. Αυτός ο τίτλος ήταν και ο 100ός παγκόσμιος τίτλος για την εταιρεία. Εκατό. Μια εταιρεία εξατμίσεων από τη Σλοβενία, 25 χρόνια μετά την ίδρυση της, σε ένα χώρο 450 τετραγωνικών.

Το 2020 ήρθε ο Joan Mir με Suzuki, και το 2025 ο Marc Márquez με Ducati. Σήμερα, η Akrapovič εξοπλίζει πάνω από 80% των ομάδων στο MotoGP premier class. Αν δεν τρέχεις με Akrapovič, μάλλον τρέχεις πιο αργά.

Και δεν μένει μόνο στο MotoGP. Ο Jonathan Rea κέρδισε 6 συνεχόμενα World Superbike Championships (2015-2020) με Kawasaki, πάντα με Akrapovič. Έξι στη σειρά. Εκατόν δεκαεννέα νίκες σε αγώνες. Ο Toby Price κέρδισε το Dakar Rally το 2016 με KTM, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος Αυστραλός νικητής στην κατηγορία μοτοσυκλετών, ενώ η KTM πανηγύριζε τη 15η συνεχόμενη νίκη της στο Dakar. Πάντα με Akrapovič.

Εξατμίσεις από Τιτάνιο

Αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τη Akrapovič πάνω από όλα, δεν είναι οι τίτλοι. Είναι το τιτάνιο.

Ο Igor ήταν πάντα κολλημένος με αυτό το υλικό. Τρεις φορές πιο ανθεκτικό από τα εμπορικά alternatives, 40% πιο ελαφρύ από τον ανοξείδωτο χάλυβα, με εξαιρετική αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες. Ιδανικό για εξατμίσεις αγώνων.

Αλλά ο Igor δεν ήθελε να εξαρτάται από προμηθευτές. Το 2009, άνοιξε το δικό του χυτήριο τιτανίου In-house που λένε και οι αμερικάνοι. Μέσα στο εργοστάσιο. Είναι ο μόνος κατασκευαστής εξατμίσεων στον κόσμο με δικό του χυτήριο τιτανίου!

Ο ίδιος έχει πει: "Νομίζω ότι η κύρια διαφορά μας είναι ότι χρησιμοποιούμε κυρίως τιτάνιο στην κατασκευή εξατμίσεων, κάτι που ο ανταγωνισμός χρησιμοποιεί σπάνια."

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η Akrapovič χρησιμοποιούσε 100 τόνους τιτανίου ετησίως. Τρελό νούμερο αν το σκεφτείς.

Και εδώ δεν μιλάμε για απλή τεχνολογία. Η συγκόλληση γίνεται με TIG (Tungsten Inert Gas), τόσο ρομποτική όσο και χειροποίητη. Κάθε κομμάτι περνάει χειροκίνητο τελείωμα. Λέιζερ χάραξη. Ποιοτικός έλεγχος πολλαπλών επιπέδων: ακουστικά, ροής, δομής, αντοχής. Αν κάτι δεν περνάει τον έλεγχο, πάει για ανακύκλωση. Και ναι, ανακυκλώνουν τα σκραπ τιτανίου μέσα στο ίδιο εργοστάσιο.

Ο ήχος ως επιστήμη

Ο Igor λέει ότι ο ήχος είναι το 50% της εμπειρίας Akrapovič. Και προφανώς δεν αστειεύεται.

Η εταιρεία έχει ειδική ομάδα NVH (Noise, Vibration, Harshness) που ασχολείται αποκλειστικά με τον ήχο. Χρησιμοποιούν 3D χάρτες χρωμάτων στο domain συχνοτήτων, φασματικές αναλύσεις, δοκιμές ακουστικής μεταδοτικής απώλειας, προσομοιώσεις ροής.

Κάθε σύστημα εξάτμισης αντιμετωπίζεται σαν μουσικό όργανο που μετατρέπει τους παλμούς πίεσης σε ήχο. Υπάρχει ακόμα τεχνολογία valve flap που προσφέρει τρεις διαφορετικές ρυθμίσεις ήχου μέσω ενός X-connection εξαρτήματος. Δηλαδή μπορείς να αλλάξεις "τόνο" ανάλογα με τη διάθεσή σου. Ήσυχα στην πόλη, θόρυβος στην ανοιχτή.

Δεν βασίζονται μόνο σε νούμερα εντωμεταξύ. Χρησιμοποιούν και υποκειμενική κρίση, δηλαδή ανθρώπινα αυτιά, σε συνδυασμό με τις μετρήσεις και τα δεδομένα που συλλέγουν. Γιατί ένας ήχος μπορεί να είναι "σωστός" στα νούμερα αλλά "λάθος" στο αυτί.

Η Akrapovič θέλει να είναι σωστός ο ήχος και στα δύο.

Γραμμές προιόντων

Τρεις βασικές γραμμές προϊόντων:

• τη Slip-on Line (αντικαθιστάς μόνο τον σιγαστήρα, εύκολο bolt-on),
• την Evolution Line (πλήρες σύστημα, headers και σιγαστήρας, εκεί είναι η μαγεία),
• την Racing Line / Pro Racing (μόνο για πίστα, χωρίς καταλύτη, χωρίς περιορισμούς, μέγιστη απόδοση).

Η Racing κρατάει περίπου 2.500 χιλιόμετρα σε αγωνιστικές συνθήκες πριν χρειαστεί αντικατάσταση. Φτιαγμένη δηλαδή κυριολεκτικά για να τρέξει σε πίστες, όχι για ομορφιά μόνο.

Από μοτοσυκλέτες σε Porsche

Κάποια στιγμή, η Akrapovič αποφάσισε ότι οι μοτοσυκλέτες δεν αρκούν. Και μπήκε και στα αυτοκίνητα.

Porsche 911 GT3, GT3 RS, GT3 Touring, 992 S/T. Mercedes-AMG G63 (η Evolution Line σε all-titanium σώζει 9.4 κιλά). BMW M2, M3, M4, M5. Audi, Lamborghini, Ferrari 296 GTB. Ακόμα και Aston Martin, Bentley.

Αλλά η πιο ωραία ιστορία στα αυτοκίνητα δεν είναι τα street cars. Είναι τα 24ωρα.

Το 2012, η Audi R18 e-tron quattro κέρδισε το 24 Hours of Le Man. Ήταν η πρώτη νίκη υβριδικού ηλεκτρικού αυτοκινήτου στην ιστορία του θεσμού. Η 11η νίκη της Audi στο Le Mans. Και η εξάτμιση ήταν Akrapovič.

Σήμερα, πάνω από 40% των αυτοκινήτων στο WEC (World Endurance Championship) χρησιμοποιούν Akrapovič.

Ο Igor είπε κάποτε: "Πρέπει να κοιτάμε διαφορετικές αγορές και κλάδους...για να στεκόμαστε ακόμα πιο σταθερά στα πόδια μας."

Σωστός...θα προσθέσω εγώ και εκ του αποτελέσματος, η στρατηγική του δούλεψε καθώς σήμερα η Akrapovič καλύπτει τα πάντα: από Vespa 50cc μέχρι Ferrari 296 GTB, από Harley-Davidson Road Glide μέχρι Porsche 992 S/T.

Made in Slovenia

Αυτό είναι ένα σημείο που αξίζει να σταθούμε ή και να παραδειγματιστούμε.

Εταιρική Ταυτότητα

Η Akrapovič δεν κρύβει ότι είναι Σλοβένικη. Αντίθετα, το "Made in Slovenia" είναι μέρος της εταιρικής της ταυτότητας (brand identity).

Σε μια εποχή που ο κόσμος ψάχνει να αγοράσει τα φτηνά προιόντα που παράγονται σε Ανατολικές χώρες, μια εταιρεία από μια μικρή βαλκανική χώρα κατάφερε να πείσει τη Ferrari, την Porsche και τη Ducati ότι αξίζει να φτιάξει εκείνη τις εξατμίσεις τους.

Εργαζόμενοι

Με 1.600+ εργαζόμενους, η Akrapovič είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δώρισε υπολογιστές σε σχολεία για εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Χορηγεί τοπικές αγωνιστικές εκδηλώσεις και το Erzbergrodeo enduro event.

Απομιμήσεις (Μαϊμού) Akrapovič

Υπάρχει όμως και ένα λυπηρό κεφάλαιο. Οι μαϊμού Akrapovič.

Τόσο για την εταιρεία αλλά ακόμη περισσότερο για τους καταναλωτές που έχουν πέσει θύματα αυτής της απάτης.

Δυστυχώς κυκλοφορούν στην αγορά fake εξατμίσεις με το logo Akrapovič, φτιαγμένες ποιος ξέρει πού.

Η εταιρεία χρησιμοποιεί laser etching, hologram αυτοκόλλητα και έχει πάρει νομικά μέτρα, αλλά δεν είναι εύκολο να πολεμήσεις τα αντίγραφα ως εταιρεία και ακόμη μια φορά...πιο δύσκολο να τις εντοπίσει κάποιος ανυποψίαστος αγοραστής.

Πάντως, αστειευόμενος θα σου πω...αν βρεις Akrapovič για Ducati Panigale στα 299 ευρώ, ε μάλλον δεν είναι Akrapovič.

Λέω εγώ τώρα. 😉

Εταιρική δομή

Η Akrapovič παραμένει 100% ιδιωτική, υπό τον πλήρη έλεγχο του Igor μέσω holding εταιρείας στη Σλοβενία.

Akrapovič skupina d.o.o. (Η Μητρική / Holding)

Είναι το κεντρικό management. Εδώ δεν θα δεις λάδια, μέταλλα και CNC μηχανήματα. Είναι μια εταιρεία περίπου τεσσάρων ατόμων (μέχρι την στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο).

• Γιατί μόνο 4 άτομα; Γιατί δεν χρειάζονται παραπάνω. Ο ρόλος της είναι να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία (μετοχές, πνευματική ιδιοκτησία) και να χαράσσει την στρατηγική πορεία της μάρκας.
• Ο Igor Akrapovič έχει τον πλήρη έλεγχο με τον ανηψιό του Matej Akrapovič. Ο Matej κατέχει τη θέση του Head of Controlling (Οικονομικός Διευθυντής) στην Akrapovič d.d. και είναι ο άνθρωπος που "τρέχει" τα νούμερα της εταιρείας. Εντάχθηκε στην επιχείρηση πριν από αρκετά χρόνια (περίπου το 2011), έχοντας προηγουμένως εργαστεί σε άλλες μεγάλες εταιρείες.

Akrapovič d.d. (Η Λειτουργική / Operating Company)

Εδώ συμβαίνει το Real Business. Είναι το νομικό πρόσωπο που υπογράφει συμβόλαια με την Porsche και την BMW, που απασχολεί το εργατικό δυναμικό και που τρέχει την έρευνα & ανάπτυξη (R&D).

• Η πρόσληψη του Davorin Dobočnik: Είναι μια κλασική κίνηση ωρίμανσης. Ο Igor, έχοντας φτάσει το brand στην κορυφή, έφερε έναν "επαγγελματία" CEO (πρώην COO) για να βελτιστοποιήσει τις διαδικασίες.
• Αποτέλεσμα: Ο Dobočnik "τρώει το ξύλο" της καθημερινής διοίκησης (supply chain, HR, logistics), επιτρέποντας στον Igor να παραμείνει το "πρόσωπο" και ο οραματιστής της εταιρείας χωρίς να αναλώνεται σε εξελάκια 😉.

Οικονομικά στοιχεία (2024):

• Akrapovič d.d.: Έσοδα €189.5M, καθαρά κέρδη €19.3M, ~1,625 εργαζόμενοι
• Akrapovič skupina d.o.o.: Έσοδα €18.3M (dividends/management fees), καθαρά κέρδη €14.8M
• Πιστοληπτική αξιολόγηση: A+ (η λειτουργική), A (η holding)

Ήχος στην ηλεκτροκίνηση

Αυτό που βρήκα ενδιαφέρον ερευνώντας, είναι ότι η Akrapovič δεν επαναπαύεται στις δάφνες της. Αναπτύσσει carbon composite εξατμίσεις για ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Ναι, σωστά διάβασες. Εξατμίσεις για ηλεκτρικά. Ή μάλλον, sound actuators, δηλαδή μηχανισμούς που δημιουργούν ήχο κινητήρα στην καμπίνα ηλεκτρικών αυτοκινήτων.]\'

Μπορεί να ακούγεται αστείο, αλλά αν σκεφτείς ότι η Porsche, η BMW και η Mercedes κάνουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα και οι πελάτες τους θέλουν ήχο, κάποιος πρέπει να τον φτιάξει αυτόν τον ήχο. Και ποιος καλύτερος από την εταιρεία που 35 χρόνια φτιάχνει τους καλύτερους ήχους εξατμίσεων στον κόσμο;

Κυνικό ίσως, αλλά και ρεαλιστικό. Αν ο κινητήρας εσωτερικής καύσης πεθάνει κάποια μέρα, η Akrapovič θα πρέπει να επιβιώσει. Και φαίνεται ότι έχει ήδη σχέδιο.

OEM συνεργασίες

Σήμερα, η λίστα των OEM partnerships της Akrapovič έχει μεγάλο κομμάτι του μηχανοκίνητου κόσμου.

Στις μοτοσυκλέτες:

• Ducati (σχεδόν ολόκληρη η γκάμα, από Panigale V4 μέχρι Scrambler),
• KTM (Duke, RC, Enduro, Dakar),
• Kawasaki (Ninja, Z σειρά, H2/H2R),
• BMW Motorrad (S1000RR, R σειρά, GS adventure),
• Triumph (Speed Triple, off-road racing program από Ιανουάριο 2024),
• Aprilia,
• Honda,
• Yamaha,
• Suzuki,
• MV Agusta,
• Harley-Davidson (ναι, από το 2024, official Factory Racing partner για το MotoAmerica King of the Baggers, με τους Kyle Wyman και James Rispoli),
• Indian Motorcycles,
• Vespa/Piaggio.

Στα αυτοκίνητα:

• Porsche (911, 718 Cayman GT4 RS, Panamera, Cayenne),
• BMW (M σειρά ολόκληρη),
• Mercedes-AMG (G63, C63, S 63, A45, GT),
• Audi (RS μοντέλα, Le Mans program),
• Lamborghini (Huracán, Revuelto),
• Ferrari (296 GTB),
• McLaren,
• Aston Martin,
• BMW Alpina.

Με λίγα λόγια...αν αγοράσεις σήμερα οποιαδήποτε premium μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο, η Akrapovič θα είναι πιθανότατα εκεί!

Βραβεία Red Dot

Δεν περίμενες να διαβάσεις για βραβεία design σε άρθρο για εξατμίσεις, ε;

Κι όμως. Η Akrapovič έχει κερδίσει Red Dot Awards σχεδόν κάθε χρόνο από το 2014 μέχρι σήμερα.

Φανατικός της τελειότητας

"Ostajam fanatik perfektnosti." Αυτό είπε ο Igor στα σλοβένικα. "Μένω φανατικός της τελειότητας."

Η λέξη "φανατικός" δεν είναι τυχαία. Αυτός ο τύπος κοίταξε τον κόσμο των εξατμίσεων μοτοσυκλέτας, είδε ότι κανείς δεν τις αντιμετώπιζε ως κάτι σπουδαίο, και αποφάσισε να τις μετατρέψει σε κάτι που αξίζει βραβεία σχεδίασης, κέρδισε 200+ παγκόσμιους τίτλους, και κουβαλά στις πλάτες του τη λέξη "Σλοβενία" σε 80+ χώρες.

Ο ίδιος το είπε καλύτερα: "Θα έλεγα ότι η πορεία μας δεν μοιάζει με έναν σύντομο αγώνα MotoGP, αλλά μάλλον με το μακρύ και δύσκολο Dakar Rally. Στο τέλος, δεν κερδίζουν μόνο οι πιο γρήγοροι, αλλά κυρίως αυτοί που κάνουν τα λιγότερα λάθη."

Αυτό δεν είναι μαρκετινίστικα λόγια. Αυτό είναι φιλοσοφία ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε 12 χρόνια πάνω σε μοτοσυκλέτες, που γνωρίζει τι σημαίνει να πέφτεις και να σηκώνεσαι, και που αποφάσισε ότι η εξάτμιση, ένα κομμάτι μεταλλικού σωλήνα, μπορεί να είναι τέχνη. Είναι τέχνη!

Συνεπώς, δεν πληρώνεις για να πάρεις έναν απλό σωλήνα που κάνει περισσότερο θόρυβο. Πληρώνεις για τιτάνιο που λιώθηκε σε εσωτερικό χυτήριο. Πληρώνεις για 200+ παγκόσμιους τίτλους. Πληρώνεις για τον μελετημένο ήχο.

Πληρώνεις για την εμμονή στην τελειότητα. (Όπως και στην Arai)

Hirotake Arai: Ο άνθρωπος πίσω από τα κράνη Arai

Από ένα καπελάδικο στο Τόκιο του 1900, στα κορυφαία κράνη μοτοσυκλέτας. Η ιστορία του Hirotake Arai και η εμμονή του με την προστασία/ασφάλεια.

EnthusiastManos Karkonis

Και ο ήχος, στον κόσμο των enthusiasts, έχει νόημα.

Δεν γνωρίζω αν θα αγοράσω στο μέλλον μια "Ακράπα" (Akrapovič) καθώς η αλήθεια είναι ότι κοστίζει αρκετά χρήματα. Καταλαβαίνω όμως απόλυτα και χαίρομαι τους συντρόχους που το κάνουν. ΜΚ

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)